Passend wonen

Minder scheefgroei, 
betere betaalbaarheid
Minder scheefgroei, 
betere betaalbaarheid

Woningcorporaties zoeken naar mogelijkheden om sociale huurwoningen beter te laten passen bij het inkomen en de huishoudgrootte van huurders. Dat is hard nodig, want er is in grote delen van Nederland veel ‘scheefgroei’.

In regio’s waar de woningmarkt ruim is, kunnen mensen meestal zelf andere passende woonruimte vinden. In gebieden met een krappe woningmarkt zijn veel woningzoekenden en zitten mensen vaak vast in hun te dure of te kleine woning.

Voorbeeld Amsterdam

Als voorbeeld de situatie bij corporatiewoningen in Amsterdam. Hier wonen 5.000 gezinnen met drie of meer kinderen in een kleine 3-kamerwoning. Dat is krap. Tegelijkertijd wonen 10.000 Amsterdamse huishoudens zonder kinderen in ruime woningen met drie of meer slaapkamers.

Ook zijn er huurders die een prima inkomen hebben en wonen in een relatief goedkope huurwoning. Andersom zien we huishoudens met weinig inkomsten die moeite hebben om elke maand de huur op te brengen. Zij wonen in een huis dat eigenlijk te duur is, gezien hun inkomen.  

Daarnaast zijn de wachtlijsten voor een betaalbare huurwoning lang: in de regio Amsterdam kan de inschrijfduur oplopen van 14 tot 17 jaar. Er reageren gemiddeld ruim 300 woningzoekenden op één woning.

Manifest  
De corporaties zoeken naar mogelijkheden om de situatie te verbeteren. Daarvoor is in de eerste plaats natuurlijk nodig dat er gebouwd wordt. Maar we kijken ook naar andere manieren om de huren betaalbaar te houden en de wachtrijen te verkorten. Samen met 22 andere woningcorporaties heeft Ymere afgelopen zomer de gedachten opgeschreven in het ‘Manifest Passend Wonen’.  

Wat is passend wonen?
In dit manifest pleiten de corporaties voor “Passend Wonen”. Dit betekent dat de woning past bij de huurder(s). Dus de goedkoopste huizen zijn voor de huurders met een bescheiden inkomen. Grote huurwoningen zijn er voor grotere gezinnen. Kleinere huurhuizen zijn er voor alleenstaanden of stellen. Dat klinkt logisch, maar de werkelijkheid is vaak anders.

Het leven is geen momentopname
Nu kijken corporaties alleen bij toewijzing van een woning naar het inkomen en huishoudgrootte. Dat is een momentopname. Daarna kan er van alles veranderen: het inkomen stijgt of daalt, er komen mensen bij (partner of kinderen) of ze vertrekken weer. En daardoor kan het gebeuren dat de woning, die eerst zo goed paste, jaren later te klein of te duur is, of ruimer en goedkoper dan nodig.

We willen dat huurwoningen beter passen bij de levensfase van de bewoners

Levensfase
We willen beter kunnen blijven kijken wie nu eigenlijk welke huurwoning nodig heeft. Zodat de huurwoningen beter passen bij de levensfase van de bewoners. Als iemands inkomen daalt omdat hij bijvoorbeeld werkloos is geworden, willen we de huur kunnen verlagen. Bij inkomensstijging moet de huur omhoog kunnen gaan.

Wat betekent dit voor u als huurder?
Het manifest is een voorstel waarover we in gesprek zijn. Veel moet nog worden uitgewerkt en er zijn zorgen bij onze huurdersvertegenwoordiging. Die zorgen nemen we serieus en we zijn in gesprek over elkaars standpunten. Er zijn nu dus geen gevolgen voor u als huurder.

Geen gedwongen verhuizingen
Wat er ook gebeurt, we gaan huurders met een vast contract nooit dwingen te verhuizen. Wel bieden we huurders die te ruim of met een prima inkomen goedkoop wonen in een sociale huurwoning, voorrang als zij verhuizen naar een beter passend huis. Of we vragen geleidelijk een huurprijs die beter past bij de woning en inkomen. Deze huurinkomsten gebruiken we om de huren voor mensen met een lager inkomen betaalbaar te houden. Of om nieuwe sociale huurwoningen te bouwen voor wachtende woningzoekenden. Daalt het inkomen van de huurder? Dan daalt ook de huur. Ook dat vinden we rechtvaardig en logisch.

Minder scheefgroei, betere betaalbaarheid
We hopen hiermee op termijn een weg te vinden naar een sociale woningmarkt met minder scheefgroei en meer betaalbaar aanbod.